ادیب جانسور (۱۹۸۶–۱۹۲۸)، شاعر اهل ترکیه و از چهرههای اصلی جنبش ادبی موج نو دوم در شعر این کشور است. او در استانبول متولد شد و بخش عمدهای از زندگی خود را در بازار بزرگ این شهر، به شغل عتیقهفروشی گذراند؛ حرفهای که نگاه شیءمحور و دغدغهٔ مادیت اشیاء را در اشعار او تقویت کرد. تمرکز اصلی جانسور در آثارش بر تنهایی انسان شهرنشین، ملال مدرن و روانشناسی ناخودآگاه است. از او بیش از پانزده دفتر شعر بهجا مانده که کتابهای میخک گرانشدار، پارک ناامیدان و تراژدیها از جمله آثار مکتوب او هستند. جانسور در طول دوران فعالیت خود جوایز ادبی متعددی، از جمله جایزهٔ شعر بنیاد زبان ترکی (۱۹۵۸) و جایزهٔ ادبی سدات سیماوی (۱۹۸۲)، را دریافت کرد.
